Carpooling – razem taniej

Carpooling to pomysł, który wziął się z życia.  Zamiast jeździć samemu samochodem przewidzianym dla 4, czy nawet 5 pasażerów, lepiej zaprosić innych do wspólnego podróżowania. Korzyści są po obu stronach. Kierowca ma współtowarzyszy, może też obniżyć koszty paliwa, przejazdu autostradą, natomiast pasażer ma alternatywne, niejednokrotnie szybsze i tańsze źródło transportu w stosunku do komunikacji publicznej.

Korzyści dostrzega też państwo. Rosnąca liczba samochodów na drogach, wzrost emisji dwutlenku węgla to problemy, które w dużej mierze carpooling może rozwiązać. Zamiast 4 samochodów z jednym kierowcą można jechać jednym samochodem. Okazuje się, że idę carpoolingu wykorzystywano także w czasie wojen, gdy ropa potrzebna była na cele wojskowe.

Obecnie tworzone są specjalne pasy dla samochodów z większą liczbą pasażerów (ang. high-occupancy vehicle  lanes – HOV lanes).

Carpooling – wspólne jeżdżenie w Polsce

W Polsce też można jeździć razem! Obecnie jest co najmniej kilka wortali, na których można znaleźć informacje o możliwości wspólnego wyjazdu. Poniżej podaję namiary na kilka z nich:

• autem.pl
• zabieram.pl
• jedziemyrazem.pl

Myślę, że carpooling to bardzo ciekawy pomysł zarówno dla tych, którzy chcą odbyć jednorazowy wyjazd w nietypowe miejsce, jak również dla osób regularnie podróżujących na danej trasie. Pod tą inicjatywą podpisuję się więc rękami i nogami! A co Wy o tym sądzicie?

Ostatnio dla próby kupiłem kilka świetlówek energooszczędnych. Standardowo do oświetlenia pomieszczenia, w którym światło pali się około 7 godzin dziennie, używałem 3 żarówek o mocy 40 Watt. Żyrandol był na 5, więc troszkę niedoświetlony miałem pokój. Ostatnio kilka żarówek przepaliło się, a że brakowało juz zapasowych, zacząłem szukać nowych żarówek. Najpierw spróbowałem żarówek halogenowych OSRAM 28 Watt, E 14. Dawały one oszczędność rzędu 30%, ponieważ emitowały światło porównywalne do standardowej żarówki 40 Watt. Koszt takiej żarówki to 7-8 zł. Jest więc 2x droższa od zwykłej żarówki. Natomiast trwałość takiej żarówki to 2000h (2 razy więcej, niż zwykła). Można więc powiedzieć, że rzeczywiście, osiągamy 30% oszczędność na rachunku.

Okazało się jednak, że kupione żarówki nie do końca pasują do żyrandola – klosze są za małe. To dało mi okazję do kolejnych eksperymentów. Tym razem zdecydowałem się już na świetlówki energooszczędne. Padło na świetlówki Polux Platinum 8W E14. Producent zapewnia, że będą świeciły 15000 godzin, a więc 15 razy tyle, co normalna żarówka. A oszczędność w stosunku do tradycyjnych żarówek można osiągnąć na poziomie do 80%. Zdecydowałem się na żarówki Polux bez wcześniejszej znajomości tej firmy. Zdecydowała głównie cena, bo świetlówki kosztowały 15 zł za sztukę. W przypadku świetlówek OSRAM tej klasy zapłaciłbym 21 zł.

Czas najwyższy przeprowadzić kalkulację, czy rzeczywiście opłacało mi się kupić świetlówki. Kilka założeń

1) żarówki zwykłe

- używamy 3 żarówek, każda po 40 Watt

- żarówka wytrzymuje 1000h

- koszt żarówki to 3 zł (normalnie 4 zł)

2) świetlówki energooszczędne

-używamy 5 świetlówek, każda po 8 Watt, czyli łącznie 40 Watt, ale są one równoważne 5 żarówkom (200 Watt)

- świetlówka wytrzymuje 15000h

- koszt świetlówki to 15 zł

Okres kalkulacji to 15000h (około 5 lat w moim przypadku).

W tym czasie na zakup oświetlenia wydamy:

1) żarówek:

Wymienimy 15 razy po 3 żarówki, czyli kupimy 45 żarówek, każda po 3 zł = 135 zł

2) świetlówek

Kupimy 5 świetlówek, każda po 15 zł = 75zł

Osiągamy oszczędność na koszcie zakupu oświetlenia 60 zł.

Hmmm, niezła oszczędność, nie spodziewałem się, że aż tak to wyjdzie. Oczywiście to zapewnienia producenta. Nie zawsze osiąga się taki wynik. Ale nie brałem jeszcze pod uwagę dwóch rzeczy. Mając świetlówki energooszczędne, mam oświetlenie o łącznej mocy 40 Watt (choć odpowiada one jasnościa światłu generowanemu przez żarówki o łącznej mocy 200 Watt). Tymczasem żarówek jest 3, każda po 40 Watt, a więc łączna moc to 120 Watt.

Teraz duże uproszczenie, bozakładamy maksymalną oszczędność energii. Załóżmy, że oszczędność energii będzie w takim stopniu, w jakim wynika ona  z mocy oświetlenia. A więc w naszym przypadku mamy (120-40)/120 = 66%.

Teraz trzeba wrócić do początkowej myśli. Energia zużywana przez oświetlenie to 2% rachunku za elektryczność. Skoro płacę 100 zł co 2 miesiące, to w ciągu okresu kalkulacji (około 5 lat) dostanę łącznie rachunki na kwotę 30x100zł=3000zł. 2% z tego rachunku to oświetlenie, a więc 60 zł. Skoro przy zastosowaniu oświetlenia energooszczędnego według kalkulacji zaoszczędzę 66%, to w tym przypadku będzie to 39,6 zł, co daje… 66 groszy miesięcznie.

Na mniejszym zużyciu osiągamy oszczędność ok. 40 zł

Ot i cała kalkulacja. Mam nadzieję, że nie popełniłem błędu kalkulacyjnego. W sumie spodziewałem się, że świetlówek energooszczędnych kupować się nie opłaca. Tymczasem jestem mile zaskoczony. Wprawdzie z żywotnością świetlówek bywa różnie więc może się okazać, że trzeba będzie je wymieniać częściej. Ale weźcie też pod uwagę, że w kalkulacji wziąłem 5 świetlówek, a tylko 3 żarówki.

Dla zainteresowanych mogę przeprowadzić kalkulację w bardziej uczciwych warunkach, a więc 5 świetlówek, 5 żarówek.

Mam nadzieję, że dałem do myślenia tymi kalkulacjami.

pozdrawiam,

Rafal

PS. Mały słowniczek:

E14 – to żarówka z małą oprawką

E27 – to żarówka ze standardową oprawką

• butelki PET, opakowania po produktach spożywczych itp.
• puszki po piwie, napojach i po produktach konserwowanych
• makulaturę
• butelki szklane

O ile kiedyś kosz musiałem wyrzucać co 3 dni, po rozpoczęciu segregacji kosz wyrzucam raz na tydzień. Bardziej jednak chodziło o spokojne sumienie. Skoro pod blokiem są pojemniki na opakowania plastikowe po produktach spożywczych, na szkło białe i kolorowe, to dlaczego mam nie segregować śmieci?

Od dłuższego czasu denerwowało mnie natomiast to, że nie było pod blokiem pojemników na makulaturę. Papier i tekturę odkładałem, natomiast i tak musiałem ją wrzucać do zbiorczych pojemników. Dlatego też z dużym zadowoleniem przyjąłem informację od spółdzielni mieszkaniowej, że w związku ze wzrostem opłat za składowanie odpadów na wysypisku wprowadzone zostaną pojemniki na surowce wtórne, także na makulaturę. Od ogłoszenia informacji o wprowadzeniu pojemników na surowce wtórne minęło jeszcze jakieś 2 miesiące. I wreszcie, tydzień temu, w altanach śmieciowych pojawiły się owe pojemniki.

I tutaj moje wielkie rozczarowanie. Jak pisałem, w altanach były już pojemniki na butelki PET i na szkło. Wystarczyło więc wprowadzić jeszcze jeden pojemnik na makulaturę. Tymczasem spółdzielnia zdecydowała się na kupno pojemników do składowania surowców wtórnych, ale nieposegregowanych. Trochę mnie to dziwi, z drugiej strony rozwiązuje to problem składowania śmieci, dla których normalnie nie przewiduje się osobnych pojemników (np. puszki).

Generalnie jest na plus, wreszcie mam gdzie zostawić makulature. Szkoda, że inni mieszkańcy segregację śmieci mają w głębokim poważaniu i swoje odpadki wyrzucają, gdzie popadnie.

Samsung LE26A451 to telewizor LCD 4 generacji Samsunga. 26 calowy ekran, 110 Watt w trakcie pracy, <1 Watt w trybie stand by. Tyle informacji podstawowych. Postanowiłem sobie zadać pytanie, czy ten telewizor jest ekologiczny?

Po pierwsze trzeba wziąć pod uwagę wielkość ekranu. Im większy ekran, tym większy pobór prądu. Obecnie standardem, jeżeli chodzi o wielkość lcd, są ekrany 32 calowe. W przypadku ekranów o tych rozmiarach pobór mocy to ok. 180 Watt. W przypadku mojego, 26-calowego ekranu – 110 Watt poboru mocy robi różnicę.

Kolejna sprawa, to tryby pracy telewizora. Samsung oferuje możliwość pracy w trybie oszczędności. Są 4 możliwe ustawienia (wyłączony, niski, średni, wysoki). W zależności od trybu zmienia się jasność wyświetlacza.

Dużą wadą telewizora jest pobór mocy w trybie stand by.  Jak w przypadku większości telewizorów, tryb stand by wymaga poboru mocy <1 Watt. To oczywiście pozytywne, natomiast wadą jest, że nie  ma wyłącznika. Po włączeniu do gniazdka telewizor ma jedynie możliwość pracy w tym trybie.

Wracając jeszcze do rozmiarów ekranu, nie ma sensu kupować dużego telewizora do małego pokoju.

A jak kupno telewizora wpłynęło na rachunki za prąd? Patrząc na kolejne rachunki stwierdzam, że oglądanie telewizji na 26 calowym telewizorze kosztuje mnie tyle samo, co na komputerze i ekranie 17 calowym.

Gdyby ktoś z Was decydował się na kupno telewizora, przy planowaniu wydatku radzę uwzględnić potrzebny rozmiar ekranu w stosunku do powierzchni pokoju oraz do jakości posiadanego łącza. Przy zwykłej antenie jakość obrazu na mniejszym ekranie może być wyższa, niż na większym. Ważny jest też pobór mocy (180 Watt dla 32 calowych ekranów to przyzwoity rezultat). Sprzedawcę spytajmy się także o możliwe tryby pracy oraz czy istnieje możliwość całkowitego wyłączenia telewizora.

PS. Tytuł posta jest troszkę na przekór moim wrażeniom. Generalnie uważam, że Samsung LE26A451 to ekonomiczne i dość ekologiczne rozwiązanie.

Odpowiedź raczej rozczaruje. Obecnie skup surowców wtórnych i różnego rodzaju odpadków z domowego gospodarstwa raczkuje. Jestem przeciwny sprowadzaniu ekologii do zarabiania pieniędzy. Dlatego zachęcam wszystkich do postawy proekologicznej w imię szeroko pojętej odpowiedzialności społecznej.

Wracając do tematu, czy odpadki da się sprzedać? Między bajki możemy włożyć stwierdzenie, że opłaca się jechać do skupu, mając 30 kg makulatury.

Są natomiast 2 rodzaje śmieci, którymi warto się zainteresować. Są to:

• butelki zwrotne
• tonery i głowice po tuszach do drukarek

Kiedyś w Polsce istniał obrót wtórny wieloma typami butelek. Od ćwiartek po wódce, przez butelki po oranżadzie i piwie, po butelki po winach i wódce. Obecnie aktywnie skupuje się przede wszystkim butelki po piwie. Za każdą można dostać ok. 35 groszy.

Zdecydowanie polecam zbierać zużyte tonery do drukarki. Można zarobić na nich od 3 złotych do nawet 30 (tańsze w skupie są pojemniki na tusze do drukarek atramentowych, droższe – do laserowych). W sieci jest kilkadziesiąt firm zajmujących się skupem zużytych tonerów.

Ile jest warta ekologia polegająca na sprzedaży wymienionych opakowań? Można zaoszczędzić około 50 zł w skali roku.

A Wy znacie jeszcze jakieś śmiecie, którymi warto handlować?

Problem znika? Niekoniecznie. Nasza jednorazówka, której cykl wykorzystania trwał 2-3 tygodnie, będzie jeszcze się dłuuugo rozkładała.

I tutaj zaczyna się opowieść o firmie Lecce Pen. Jak sama nazwa wskazuje, Lecce Pen zajmuje się produkcją długopisów, przede wszystkim dla celów reklamowych. To właśnie od tego typu firm nasze banki, sklepy i markety zaopatrują się w długopisy z nadrukami reklamowymi.

Warto napisać o dwóch produktach – długopisach wytworzonych na bazie tworzywa Mater-Bi oraz Ecoallene. Mater-Bi to w skrócie tworzywo bazujące na skrobi kukurydzianej (oczywiście nie modyfikowanej genetycznie). Jest to tworzywo całkowicie biodegradowalne. Natomiast Ecoallene pochodzi z recyklingu kartoników po napojach (75% papier, 20% polietylen, 5% aluminium). W tym przypadku odpady z odzysku długopisu są granulowane – otrzymujemy surowiec wtórny, a celuloza odzyskiwana.

Więcej na temat ekologicznych długopisów przeczytacie na stronie – www.leccepen.com.pl.

Na koniec zamieszczam wyniki mojego empirycznego testu, w ktorym sprawdzałem biodegradowalność materiału. Skuwka od długopisu wykonanego z materiału Mater-Bi przez 6 miesięcy znajdowała się w połowie zakopana w ziemi (dokładnie w doniczce. Oto efekty:

<

p style=”text-align: justify;”>

Rozkład w ciągu pół rkou

Koszty takiego długopisu są wyższe, niż tradycyjnych, ale czego się nie robi dla dobrego PR firmy. Redakcja Ekofan.pl również zachęca do takiej formy promocji .

W serwisie zamierzamy poruszać tematykę:

• nowoczensych, ekologicznych technologii
• ekologii i płynących z tego oszczędności w gospodarstwie domowym
• zmian prawnych związanych z ochroną środowiska i idących za tym konsekwencji dla konsumenta
• aktualnych problemów związanych z ekologią

Zachęcamy do dodania strony do ulubionych oraz częstych odwiedzin w naszym serwisie.